Sssst…iets over beroepsgeheim

ssss...iets over beroepsgeheim

Onze Bedrijfsarts Ralph aan het woord over, “Beroepsgeheim”

Vandaag had ik uitgekozen als een dag waarop ik kon presenteren met een heus filmpje, wat ik nu doe op een dag. Want zeg nou zelf, bedrijfsarts, medisch adviseur en opleider, wat houdt dat nou in? Beelden zeggen soms meer dan woorden alleen. Maar is dat ook zo?

Dagelijks werk ik met echte mensen en vooral werkgevers en werknemers. Als ik, als bedrijfsarts, bij hen langs kom dan is er iets aan de hand. Meestal iets waar je niet blij van wordt. Een medewerker is arbeidsongeschikt door ziekte. Je ziek melden als je een job te doen hebt die je leuk vindt, is niet makkelijk. Dus laat staan als de bedrijfsarts, die je moet zien, komt met de vraag of hij het consult mag filmen. Als je er toch al moeite mee hebt, dan heb je er zeker geen zin in om in een promotiefilmpje te komen met je sores. En natuurlijk, ik zou er goed rekening mee houden wat ik wel en niet zou laten zien. Geheimhouding is tenslotte een van mijn belangrijkste gereedschappen om een werknemer te begeleiden bij zijn re-integratie. Dus de camera bleef vandaag in mijn tas. Dan maar geen fancy presentatie van mijn vak.

Natuurlijk heb ik ook ‘mijn’ artsen in opleiding en niet in opleiding gevraagd een filmpje te mogen maken. Alleen daar ben ik zelf nog voorzichtiger mee. Stel nou dat dit filmpje een hit wordt op YouTube of LinkedIn en je herkent je in de anonieme casus die ik met de arts bespreek… Ik moet er niet aan denken!

Immers, ik zou dat over mijzelf ook niet willen horen. Dus hier heb ik de camera ook in mijn tas gelaten. Zou ik dan nooit kunnen laten zien wat ik doe? Natuurlijk wel, maar dat vraagt om meer dan een goed idee en in het wilde weg met een camera rond zwaaien. Al die mooie programma’s op tv over artsen gaan ook gepaard met een goed voorbereiding en instemming van de patiënt.

De onafhankelijkheid van de bedrijfsarts stond weer ter discussie tijdens Radar. Wat heeft dat te maken met een camera in mijn tas? Alles, realiseerde ik me door mijn camera in mijn tas te laten! Juist om die privacy van mijn cliënten te beschermen – want dat is mijn taak – denk ik er goed over na, wat ik vertel over het ziektebeeld van de cliënt aan de werkgever. Dus zeker niet via een filmpje op onze site. Ik ben trots op mijn beroepsgeheim. Voor de cliënt ben ik een vertrouwenspersoon en kan ik hem beschermen in zijn kwetsbaarheid en zijn autonomie. Voor de werkgever ben ik de adviseur bij de stappen die hij kan zetten bij de re-integratie van zijn medewerker. Ik vertaal medisch naar niet-medisch en daar heb ik geen filmpje bij nodig.

Wil je meer weten hoe onze artsen werken? Wil je een dagje meelopen? Laat je gegevens achter en De Arbodienst zal snel contact met je opnemen. https://www.de-arbodienst.nl/kennismaken-met-de-arbodienst/